รวมบทความและความเรียง - นักเขียนปุ่น ดาหยาบ

 

 

(เปิดไป) หน้าศูนย์

(เปิดไป) หน้าศูนย์ (2549) รวมบทความและความเรียงเล่มใหม่ล่าสุดของเจ้าสำนัก
โดยหยิบยกหลากประเด็นที่สะท้อนสังคมร่วมสมัย
เนื้อหาส่วนใหญ่อิงความรู้เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม โดยเฉพาะวรรณกรรม
รวบรวมและคัดสรรมาจากนิตยสาร open และนิตยสารอื่นๆ

 

 

ภาพไม่นิ่ง

ภาพไม่นิ่ง (2544) (Unstill Pictures, 2001)
" แม้ระหว่างที่เขียนอยู่ ผมก็ย้ำเตือนตัวเองเสมอว่าที่จริงผมมิใช่นักวิจารณ์
และจะเรียกงานเขียนเกี่ยวกับหนังเหล่านั้นว่างานวิจารณ์หนัง ก็เป็นเรื่องไม่เหมาะไม่ควร
เมื่อต้องลงมือเขียน ผมจึงนึกเสียว่ากำลังเขียนเรียงความ บรรยายความรู้สึกที่มีต่อสิ่งที่เข้ามาปะทะตา
กระทบใจ ตลอดจนผลพวงกำไรให้คิดต่อจากหนังแต่ละเรื่อง โดยมิต้องกังวลถึงความรู้ด้านทฤษฎี
หรือปรัชญาในการวิจารณ์ภาพยนตร์จากคู่มือของนักวิชาการมากนัก "
- ปราบดาสารภาพ -

 

น้ำใส่กะโหลก

น้ำใส่กะโหลก (2545) (Water For the Skull, 2002)
น้ำใส่กะโหลก เป็นการบอกเล่าเรื่องจริงในมุมมองของปราบดา
เกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นไปของ โลก สังคม ประเทศชาติ ฯลฯ
ที่สามารถแบกระบานอ่านมโนนึกของเขาอย่างง่ายๆ โดยปราบดา
ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมเดิมของการมองโลกในมุมกลับของตัวเอง
เอาไว้อย่างเหนียวแน่น และเพิ่มชูรสด้วยการหยอดอารมณ์ขันไว้
แม้จะประหยัดอดออมเต็มที แต่ก็สามารถทำให้คนอ่านกลั้นเสียงหัวเราะ
เอาไว้ไม่อยู่ น้ำใส่กะโหลก จึงเปรียบเสมือนห้วงมหาสมุทรที่ลึกล้ำ
แต่เคลื่อนไหว สามารถอ่านได้ ไม่ว่าจะในฤดูใด ที่สำคัญ ปราบดา
ลงมือออกแบบปก วาดภาพประกอบ และรูปเล่มเองทั้งหมด
รีบหาอ่านซะ แล้วคุณจะไม่ผิดหวัง !



เป็น: เรียงความว่าด้วยลมหายใจในตัวหนังสือ
เป็น: เรียงความว่าด้วยลมหายใจในตัวหนังสือ (2546) (Be: About the Breath of Words, 2003)
" ...ผมเชื่อเหมือนปราบดาอย่างหนึ่งว่า ถ้าเราสามารถปลุก "ลม" หรือ "วิญญาณ" ของตัวหนังสือได้
ตัวหนังสือของเราจะกลายเป็นตัวหนังสือที่มีชีวิต... "
- โตมร ศุขปรีชา -

 



สมมุติสถาน
สมมุติสถาน (2548) (Imagined Landscape, 2005)
ความเรียงเกี่ยวกับศิลปะ และรวมงานทัศนศิลป์คัดสรร (ภาพเขียน ภาพถ่าย และงานออกแบบสิ่งพิมพ์)
ปราบดา หยุ่นจบการศึกษามาทางศิลปะ (Fine Arts) ทำงานด้านศิลปะหลากหลายรูปแบบ
ควบคู่ไปกับการเขียนหนังสือและมีผลงานออกมาสม่ำเสมอ
(ปกหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊คจำนวนมากบนแผงเป็นงานของเขา)
สมมุติสถาน เป็นการคัดสรรผลงานทัศนศิลป์ชิ้นโดดเด่นของเขามารวมไว้ในที่เดียว
ประกอบด้วยความเรียงเกี่ยวกับประสบการณ์การศึกษาศิลปะ ประสบการณ์การทำงานด้านศิลปะ
และมุมมองเกี่ยวกับศิลปะ ที่สื่อผ่านการอ้างอิงถึงผลงานและชีวิตของศิลปินต่างๆ
ที่มีอิทธิพลต่อเขาในแต่ละยุคสมัย บ้างเป็นศิลปินชื่อดังที่ทุกคนรู้จัก
บ้างเป็นศิลปินเล็กๆ ที่หลบอยู่ในซอกมุมของประวัติศาสตร์
ทุกชื่อล้วนมีเอกลักษณ์และเป็นแรงบันดาลใจแห่งการสร้างสรรค์เท่าเทียมกัน
สมมุติสถาน นอกจากจะเป็นงาน "แสดง" ศิลปะส่วนตัวลงบนหน้ากระดาษ
ปราบดายังหวังว่ามันจะเป็นแหล่งความรู้เกี่ยวกับศิลปะที่เข้าใจง่าย
และเป็นการแง้มประตูสู่โลกของการสร้างสรรค์สำหรับผู้ต้องการเข้าชม

 



เขียนถึงญี่ปุ่น
รวมความเรียงคัดสรร โดย ปราบดา หยุ่น ซึ่งรวมบทความจากคอลัมน์ในนิตยสารญี่ปุ่น (Eye Scream)
ของปราบดา หยุ่น ที่เขียนติดต่อกันมานานถึง 3 ปี เนื้อหาเป็นมุมมองของนักเขียนไทย
ที่มีต่อวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายด้านของญี่ปุ่น

*เรื่อง เขียนถึงญี่ปุ่น เป็นมุมมองที่เขียนถึงญี่ปุ่น ที่เราไม่เคยได้สัมผัส
เพราะไม่เคยไปญี่ปุ่น แหะ ๆ เล่มนี้ก็ชอบนะ เหมือนได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น ^^

 


เรื่องตบตา
ร้านปราด้ากับร้านแมคอินทอชในย่านหรูของมหานครนิวยอร์กมีหน้าตาและนิสัยแตกต่างกันอย่างไร,
ส้วมแบบไหนคือส้วมสวรรค์, คนญี่ปุ่นคิดอย่างไรจึงไปสร้าง "ซอย" ไทยในกรุงโอซาก้า,
นักอ่านไม่ควรตัดสินหนังสือจากปกจริงหรือ, ทำไมต้อง "รอ" กาแฟในกรุงฮานอย,
นักฟิสิกส์อย่างอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เท่กว่าดารา-นักร้องขนาดไหน, ทำไม "เด็กแนว" ต้องใส่เสื้อยืดมือสอง,
หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นไม่ดีจริงหรือ, หนังสือการ์ตูนฝรั่งกลายเป็นศิลปะ "ชั้นสูง" ไปตั้งแต่เมื่อไร ฯลฯ
เหล่านี้และอีกหลายประเด็น เป็น "ภาพ" หลากรูปแบบที่พุ่งเข้า "ตบตา" ปราบดา หยุ่น
บันดาลใจให้เขาต้องศึกษาและแสดงความเห็นเป็นตัวหนังสืออย่างต่อเนื่องอยู่เกือบสองปี
ในนิตยสารสารคดี นิตยสารคุณภาพอันดับต้นๆ ของเมืองไทย

*เรื่องตบตา เป็นมุมมองของนักเขียน ที่เราอ่านแล้วก็รู้สึกชอบ
รูปหน้าปกเป็นรูปหัวกวางทำจากลูกแก้ว เป็นตะปุมตะปัม ดูแล้วแปลกตาดี



ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 1-5
วินทร์ เลียววาริณ และ ปราบดา หยุ่น สองนักเขียนต่างวัย แต่เคยได้รางวัลเดียวกัน (ซีไรต์)
เริ่มคบหากันทางอีเมลและตีพิมพ์ลงในนิตยสาร LIPS เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยไม่มีขอบเขตบังคับ
ทางหัวข้อการสื่อสาร ทั้งคู่จึงเล่าสู่กันอ่านแทบทุกเรื่องราว ตั้งแต่ประวัติพื้นฐานทางครอบครัว
ไปจนถึงความรู้ความเข้าใจต่อโลกจากประสบการณ์ชีวิต หนังสือที่อ่าน เพลงที่ฟัง หนังที่ดู
สะท้อนความแตกต่างที่ละม้ายคล้ายกันอย่างน่าอัศจรรย์ของสองเส้นชีวิต

 

รวมบทความและความเรียงนี้ก็เป็นผลงานอีกประเภทหนึ่งของนักเขียนปราบดา หยุ่น
ที่เอามาให้อ่านเผื่อใครสนใจก็ไปซื้อมาอ่านกัน ผลงานประเภทนี้เราได้อ่านเพียง
สามเล่ม คือ (เปิดไป) หน้าศูนย์ ,เขียนถึงญี่ปุ่น , เรื่องตบตา ส่วนเล่มอื่นๆ มันขึ้นอยู่กับโอกาส
ว่าเข้าร้านหนังสือแล้วจะเจอหนังสือเล่มอื่นรึปล่าว เรื่องที่หาอ่านได้ง่ายก็ คงเป็น
ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน เราซื้อมาเล่มหนึ่ง แต่ยังไม่ได้อ่านเลย
ผลงานประเภทอื่นของปราบดา หยุ่น ก็คือ

บทภาพยนตร์
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (2546) (Last Life in the Universe, with Pen-ek Rattanaruang, 2003)
คำพิพากษาของมหาสมุทร (2549) (Invisible Waves, 2006)

หนังสือแปล
คนหัวหมา (2546) (Dogwalker, by Arthur Bradford, 2003

 

* เสาร์อาทิตย์นี้ไม่ได้อัพบล็อค หุๆ ดูหนังทั้งวันทั้งคืน

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ไว้เราจะเอามารีวิวมั่ง มีสามสิบกว่าเล่ม

#5 By siwika on 2013-10-26 20:26

แย่จังดันมีเกือบครบsad smile

แบบนี้ต้องเอาไปขาย
คุ้นๆ เรื่องสุดท้ายเหมือนเดิมค่ะ confused smile
ชอบเรื่องรักน้อยนิดมหาศาลล่ะ

#3 By Bluemoon on 2008-08-25 11:37

รวมมิตรหนังสือปราบดา หยุ่น big smile

#2 By KimBerrY on 2008-08-25 10:59

หนังสือเยอะมากๆ

เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสืออะ

ทำไงดี อยากอ่านนะ แต่ก็ไม่ชอบอ่ะ

ไม่รู้ทำไมครับsad smile

#1 By เอกน้อย on 2008-08-25 10:09